روز جمعه با دخترکم و دوستان دانشجوش و استاد جامعه شناسی و مهمانهای خارجیم رفته بودیم موزه هنرهای معاصر .تابلوهایی بود از استاد بهمن محصص و سهراب و گروهی نقاش ایرانی و خارجی یکی از تابلوها به سبک قهوه خانه ای بود .دختری داشت موهایش را شانه میزد.شروع کردم به خوندن این شعر بچه ها همراهی کردند...
جُمجُمَک، برگ خَزون
مادرم زینب خاتون
گیس داره قدِّ کمون
از کمون بلندتره
از شَبَق مِشکی تَره
گیس اون شونه می خواد
شونه ی فیروزه می خواد
حمومِ هر روزه می خواد
دانشجوهای رشته هنر ایستاده بودند با خنده بقیه شعر را ادامه دادند ...
برچسب:
نویسنده: سینا رستمی