اتمسفر

روی شانه ام میزند آرام و مهربان فقط روی شانهام،و می گویدهی رفیق، خوبی؟ و من می ترسم از لمس انگشتهایش، ازمهری که میپراکند محبتی که میپراکنم. بعد دست میگذارد زیر چانهام، سرم را بالا می برد، توی چشمهایم خیره می شود و می گوید آرام بگیر رفیق؛ کسی که اجازه میدهد تا دل چشمهایش را لمس کنم. من از لمس انگشتها، از دیدن این همه مهربانی که می پراکند ازمهربانی که میپراکنم، میترسم.