تصویر ی از زنان

زنانی که با کیسه خرید در خیابان قدم می زنند و به سمت خانه می روند از آرامش بخش ترین تصویر زیبایی است که هر روز می بینم .کیسه های پر از میوه یا خریدهای سوپر مارکتی .زنانی حدودا شصت ساله یا بیشتر با موهایی مش یا قهوه ای بی وسواس با شالی دور سر .پیراهن های تا قوزک پا یا مانتوهای گشاد با صندل های ب پا ...توی کیسه ها ماکارونی تن ماهی گوجه فرنگی ها سرخ و دست چین دسته های کوچک سبزی جعفری نعناع شوید.

زنان قهرمان سرزمین من ...با رژلب کم رنگ قهوه ای نگاههای مصمم .زنانی که چیزهای زیادی با چشم خود دیده اند.

اوایل نوجوانی انقلاب بعد جنگ اوایل نوجوانی لاک قرمز موهای بلند شلوار لی تی شرت و کفش کتونی چینی پوشیدند. قلبشان در خفا برای سعید و فرهاد و فرشادها تپیده وسپس آنها را در شلوغی جنگ گم کرده اند.زنانی که درس های شان نیمه کاره مانده دانشگاهها بسته را دیده اند. ،جنگ دیده اند ،کت های اپل دار و مانتوهای خفاشی دیده اند .سگک های بزرگ و طلایی و مقنعه های چانه دار ...مهمانی های یواشکی رفتند رقصیدن موزیک گوش دادند.

مردان جوانی که به جنگ رفتند و شهید شدند .ازدواج با مردان باقی مانده و مناسب سخت تر شده بود زنانی که باید درس میخوانند و سپس ازدواج می کردند ، سر کار می رفتند .در خانه کهنه و اجاره ای برای فرزندانشان لالایی خوانده اندو در آشپزخانه های اجاره ای غذای پخته بودند و سوزانده و یادگرفته بودند .گه گاهی در حمام ، زیر دوشی که از آن آب زرد بیرون می آمده ،بی صدا زار زده بودند.زیر بار سنگین مهمانداری و پذیرایی از فامیل نزدیک و دور ،دوستان ....زنان کم کم ترشی انداختن و مربا درست کردن را یاد گرفتن چگونه لکه ها را پاک کنند به فرزندان شان یاد دادند راز خانه را در مدرسه بازگو نکنند .

زنان پنهانکاری را یاد گرفتن جور دیگر زندگی کردن را

ما زنان شصت ساله قهرمان زندگی مان هستیم

اندوهگینم چون اندوهگینم می نویسم