برای دوستی که با بهار آمد با بهار رفت....بهاری بود

نماندی

تا پنجره را به روی ماه باز کنی

تو نیستی

و دیگر فرقی نمیکند

خانه ای باشد پنجره ای رو به آسمان باز شود

تو رفته ای همه جا دیوار است

و

بهاری که برای ما خزان شد

بعد از تو هر بهار