اثیره

دلتنگ آسمان آبي كه مي شوم پنجره را باز مي كنم رو به آسمان ،ستاره ها، براي سكوت ماه ...ميدانم از اين پنجره فقط مي توانم گوشه اي كوچكي از آسمان را داشته باشم ...راه ديگري را بلد نيستم من از اين پنجره راضي نيستم ... +نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم آذر ۱۳۹۶ساعت&nbsp توسطاثیره ...

...

مثل بچه آدم نشسته بودم و می نوشتم . بلاگفا هم راه را به من نشان داده بود و پنجره را برایم باز کرده بود.یکهو نگاهی به پنحره ام از بین نگاهها میخکوبم می کند. من فقط نشستم و وبلاگم رامی نویسم . نگاه بین زمین و هوا مرا میخکوب می کند نگاهی مجازی !نگاهی که انگار از نوجوانی های از دست رفته و جوانی های سرخوشانه م منتظرش بودم، ویلاگفا که بی هیچ اهمیتی به این دو نگاه سرگردان گاه پتجره میبند گاه خود پنحره به سویم بسته می شود ...پشت پنجره یک ایدال گرا نشسته است . من پشت پنجره ماتمانده ام . بی شرف قلبم را با خودش برد من مانذه ام با یک حفره خالی.........